Przez budynek mieszkalny jednorodzinny należy rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej:
- a) 20% powierzchni całkowitej budynku;
- b) 30% powierzchni całkowitej budynku;odpowiedź prawidłowa
- c) 40% powierzchni całkowitej budynku.
Dlaczego tak
Definicja budynku mieszkalnego jednorodzinnego zawarta w przepisach prawa budowlanego określa maksymalną powierzchnię lokalu użytkowego, który może być wydzielony w takim budynku. Limit ten wynosi 30% powierzchni całkowitej budynku, co pozwala na zachowanie charakteru mieszkalnego przy jednoczesnym dopuszczeniu niewielkiej funkcji użytkowej. Odpowiedzi 20% i 40% są błędne, ponieważ nie odpowiadają wartości wskazanej w obowiązujących przepisach.
Podstawa prawna
Prawo budowlane, art. 3 pkt 2a
Pytanie pochodzi z arkusza państwowego egzaminu na uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości, publikowanego przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii wraz z kluczem odpowiedzi.