Udział powierzchni zabudowy
Definicja ustawowa
stosunek sumy powierzchni rzutu poziomego budynków, z wyłączeniem części zagłębionych poniżej poziomu terenu, mierzonej po zewnętrznym obrysie rzutu poziomego ścian zewnętrznych tych budynków zlokalizowanych na:2) a) działce budowlanej do powierzchni tej działki budowlanej - w przypadku miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, b) terenie do powierzchni tego terenu - w przypadku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2026 poz. 538), art. 2 pkt 35
Co to znaczy w praktyce
Jest to wskaźnik urbanistyczny określający, jaką część działki lub terenu zajmują budynki w rzucie poziomym. Oblicza się go jako stosunek sumy powierzchni rzutu poziomego wszystkich budynków (liczonej po zewnętrznym obrysie ścian, z wyłączeniem części podziemnych) do powierzchni działki budowlanej (w przypadku MPZP) lub terenu (w przypadku decyzji WZ). Wskaźnik ten służy do kontrolowania intensywności zabudowy i jest jednym z parametrów ustalanych w planach miejscowych lub decyzjach o warunkach zabudowy.
Na egzaminie
Na egzaminie państwowym pojęcie to może pojawić się w kontekście interpretacji zapisów planu miejscowego lub decyzji WZ, a także przy wycenie nieruchomości, gdy trzeba uwzględnić ograniczenia wynikające z wskaźników urbanistycznych. Należy pamiętać, że w definicji wyłącza się części budynków zagłębione poniżej poziomu terenu, co ma znaczenie przy obliczeniach.
Nie mylić z
- intensywność zabudowy
- powierzchnia zabudowy
- wskaźnik zabudowy