Intensywność zabudowy
Definicja ustawowa
stosunek sumy powierzchni wszystkich kondygnacji budynków zlokalizowanych na: a) działce budowlanej do powierzchni tej działki budowlanej - w przypadku miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, b) terenie do powierzchni tego terenu - w przypadku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2026 poz. 538), art. 2 pkt 31
Co to znaczy w praktyce
Intensywność zabudowy to wskaźnik urbanistyczny określający, jak intensywnie można zabudować działkę lub teren. Oblicza się go jako stosunek sumy powierzchni wszystkich kondygnacji budynków (liczonej po obrysie zewnętrznym) do powierzchni działki lub terenu. Wartość ta jest ustalana w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy. Im wyższa intensywność, tym więcej powierzchni użytkowej można wybudować na danej działce. Jest to kluczowy parametr przy określaniu potencjału inwestycyjnego nieruchomości.
Na egzaminie
Na egzaminie państwowym pojęcie to pojawia się w kontekście analizy stanu prawnego i możliwości zabudowy nieruchomości. Należy odróżnić intensywność zabudowy od wskaźnika powierzchni zabudowy oraz pamiętać, że definicja różni się w zależności od tego, czy mamy do czynienia z planem miejscowym, czy decyzją o warunkach zabudowy.
Nie mylić z
- wskaźnik powierzchni zabudowy
- współczynnik wykorzystania terenu
- gęstość zaludnienia