Udział powierzchni biologicznie czynnej
Definicja ustawowa
stosunek sumy powierzchni biologicznie czynnych znajdujących się na: a) działce budowlanej do powierzchni tej działki budowlanej - w przypadku miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, b) terenie do powierzchni tego terenu - w przypadku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2026 poz. 538), art. 2 pkt 29
Co to znaczy w praktyce
Jest to wskaźnik urbanistyczny określający, jaka część działki budowlanej lub terenu pozostaje niezabudowana i niezasklepiona, umożliwiając naturalną retencję wód opadowych oraz zachowanie bioróżnorodności. Oblicza się go jako stosunek sumy powierzchni biologicznie czynnych (np. trawniki, ogrody, zieleń na dachach) do całkowitej powierzchni działki lub terenu. Wartość tego wskaźnika jest często wymagana w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego lub decyzjach o warunkach zabudowy. Istotne jest, że definicja rozróżnia dwa przypadki: dla działki budowlanej (w planie miejscowym) i dla terenu (w decyzji WZ).
Na egzaminie
Na egzaminie państwowym pojęcie to może pojawić się w kontekście analizy zapisów planu miejscowego lub decyzji WZ przy wycenie nieruchomości. Należy pamiętać, że udział powierzchni biologicznie czynnej wpływa na możliwości zabudowy i wartość gruntu. Kandydat powinien umieć obliczyć ten wskaźnik i zinterpretować jego znaczenie dla wyceny.
Nie mylić z
- powierzchnia zabudowy
- intensywność zabudowy
- wskaźnik terenu biologicznie czynnego