Kondygnacja nadziemna
Definicja ustawowa
kondygnację, która nie jest zagłębiona poniżej poziomu przylegającego do niej terenu o więcej niż połowę jej wysokości w świetle; Dziennik Ustaw - 11 - Poz. 538.
ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2026 poz. 538), art. 2 pkt 34
Co to znaczy w praktyce
Kondygnacja nadziemna to część budynku znajdująca się nad poziomem terenu. Kluczowe jest, że nie może być zagłębiona w gruncie więcej niż o połowę swojej wysokości w świetle. Oznacza to, że jeśli więcej niż połowa wysokości kondygnacji znajduje się poniżej poziomu terenu, nie jest ona uznawana za nadziemną. Definicja ta jest istotna przy określaniu parametrów zabudowy, takich jak liczba kondygnacji nadziemnych, co wpływa na zgodność z planem miejscowym.
Na egzaminie
Na egzaminie państwowym pojęcie to może być sprawdzane w kontekście interpretacji zapisów planu miejscowego dotyczących maksymalnej liczby kondygnacji nadziemnych. Należy zwrócić uwagę na precyzyjne mierzenie wysokości w świetle oraz poziom terenu przylegającego do budynku.
Nie mylić z
- kondygnacja podziemna
- piwnica
- parter