Powierzchnia biologicznie czynna
Definicja ustawowa
teren zapewniający naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych i roztopowych, teren pokryty ciekami lub zbiornikami wodnymi, z wyłączeniem basenów rekreacyjnych i przemysłowych, a także 50 % powierzchni tarasów i stropodachów oraz innych powierzchni zapewniających naturalną wegetację roślin, o powierzchni niemniejszej niż 10 m2.
ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2026 poz. 538), art. 2 pkt 28
Co to znaczy w praktyce
Powierzchnia biologicznie czynna to teren, który umożliwia naturalny wzrost roślin oraz zatrzymywanie wody opadowej. Obejmuje ona nie tylko grunty z roślinnością, ale także zbiorniki wodne (z wyjątkiem basenów rekreacyjnych i przemysłowych). Dodatkowo, do powierzchni biologicznie czynnej wlicza się 50% powierzchni tarasów i stropodachów, pod warunkiem że są one zagospodarowane jako tereny zieleni i mają co najmniej 10 m². Definicja ta jest istotna w planowaniu przestrzennym, ponieważ określa minimalny udział terenów zielonych w inwestycjach.
Na egzaminie
Na egzaminie państwowym pojęcie to może pojawić się w kontekście obliczania wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej dla danej działki. Należy pamiętać, że nie każda powierzchnia z roślinnością jest wliczana - ważne są kryteria minimalnej wielkości (10 m²) oraz wyłączenia (np. baseny).
Nie mylić z
- powierzchnia zabudowy
- powierzchnia całkowita
- teren zieleni