Ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości)
Definicja ustawowa
system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami.
Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. 2024 poz. 1151), art. 2 pkt 8
Co to znaczy w praktyce
Ewidencja gruntów i budynków, zwana też katastrem nieruchomości, to publiczny rejestr zawierający dane o wszystkich nieruchomościach w kraju. Gromadzi informacje o gruntach, budynkach i lokalach, a także o ich właścicielach i innych podmiotach nimi władających. System ten jest jednolity dla całej Polski i służy do celów planowania przestrzennego, wymiaru podatków oraz obrotu nieruchomościami. Kluczowe jest, że ewidencja jest prowadzona przez starostów i podlega ciągłej aktualizacji.
Na egzaminie
Na egzaminie państwowym pojęcie to pojawia się w kontekście źródeł danych o nieruchomościach. Należy odróżnić ewidencję gruntów i budynków od księgi wieczystej - pierwsza ma charakter ewidencyjny, druga - prawny. Ważne jest też rozumienie, że dane z katastru są wykorzystywane przy wycenie nieruchomości, np. do określenia powierzchni czy rodzaju użytków.
Nie mylić z
- księga wieczysta
- rejestr gruntów
- mapa ewidencyjna